Tayvanlı Tekstilciler İnovasyonla Kazanıyor

singtexTekstilci Jason Chen, küreselleşmenin aile şirketini tehdit etmesinin ne demek olduğunu biliyor. Bedava arsa, ucuz işgücü ve gevşek çevre yasaları nedeniyle Çin’e akın eden rakip tekstil şirketlerini gören Chen, Tayvan’da giysi ve battaniye üreten şirketine ucuz hammadde bulmak için 1992’de Çin’e gitmiş. Ancak satın aldığı bir parti giysi kusurlu çıkınca, sattığı giysiler müşterisi tarafından geri çevrilmiş ve Chen yaklaşık 100 bin dolar zarar etmiş.

Bu olay onu, yüksek değerli ve su geçirmez sentetik kumaş geliştirmeye odaklanmak için Singtex International’ı kurmaya yöneltmiş. Chen, “Ucuza kaçınca, düzgün kalite kontrolü olmaz. Çoğumuz Çin’e yeni ve güzel bir başlangıç için gittik, ama sonuçta acı tecrübeler yaşadık” diyor. Singtex’in öyküsü, Tayvan tekstil sektörünün son 20 yılda geçirdiği dönüşümle yakından ilişkili. Geçmişte Tayvan’ın ekonomik kalkınmasının temel direği olan tekstil sektörü, yerini ileri teknoloji kalemlerine bıraktı. Kumaş ve konfeksiyon fabrikaları, düşük maliyetlere ve büyük ölçeğe odaklanmak için yurtdışına taşındı.

Ama kayak montu, sporcu forması ve dış mekân mobilyası üreten Avrupa ve Kuzey Amerika markalarının talep ettiği ileri teknolojili kumaşlar üreten şirketler sayesinde, sektör son 15 yılda yeniden canlandı. Devlet destekli Tayvan Tekstil Araştırmaları Enstitüsü yöneticisi Robert Jou, “Bu kumaşlara özel üretim, kaplama ve katmanlaştırma işlemleri uygulanıyor. Bunların patentlerini elimizde tutmak istiyoruz” diyor. Tayvan Borsası’na ilişkin eldeki son verilerin ait olduğu 2010 rakamlarına göre, tekstil şirketlerinin ortalama net kâr marjı yüzde 12.7’yken yarıiletkenler, bilgisayar ve haberleşme gereçleri gibi elektronik ürünleri imal eden şirketlerde yüzde 7.6’ydı.

Singtex’in elinde, içine kötü kokuyu emmesi için geri dönüştürülmüş kahve telvesi katılan polyester kumaşı S.Cafe’ninki de dâhil 34 patent var. Müşterileri arasında Timberland ve Hugo Boss markalarının da olduğu Singtex, Liverpool futbol kulübünün formalarını üretmek için anlaşma imzaladı. Sektörün Çin’e taşınmasına rağmen Chen’in şirketi ayakta kalırken, birçok şirket kapandı. Tayvan Maliye Bakanlığı’nın verilerine göre, 1997 ile 2009 arasında dolar cinsinden ihracat yüzde 44 azaldı. 1997’de 7 bin 752 tekstil şirketi varken, 2010’da bu sayı 4 bin 299’a indi. Yenilikçiliğe yatırım yapamayan şirketler kapanıyor. Sektördeki yeni gelişmeler, Taipei’nin ileri teknoloji üssü Neihu’daki bir çatı katında 24 çalışanıyla faaliyet gösteren Hyperbola Textile gibi şirketlerin ortaya çıkmasını sağladı. Kayak montu ve yağmurluk benzeri üstün özellikli açık hava giysileri tasarlayarak piyasada kendine yer edinen Hyperbola, Canada Goose ve Patagonia gibi markalara mal veriyor. Kendi fabrikası olmayan şirket, kumaşlarını Tayvan’daki başka fabrikalarda ürettiriyor.

Hyperbola’nın kurucusu Tina Wang, şirketinin Çin’deki fabrikaların gerekli üretim teknolojisine sahip olmadığı, sert hava koşullarına dayanıklı kumaşlara odaklandığını söylüyor. Singtex ve Hyperbola gibi şirketler, tekstil sektörün de ki canlanmayı güçlendiriyor. Sektörün 2011’deki ihracatı , 1997’deki zirve değerinin yüzde 24 altında gerçekleşerek 12.7 milyar dolara çıktı. Ama kumaşların birim fiyatı 1999’dan beri yüzde 41 artarak, kilo başına 5.20 dolara yükseldi. Bu, sektörün yüksek değerli ürünlere geçtiğini gösteriyor. Ancak Çin’deki tekstil fabrikaları, ilk kez Tayvanlı yatırımcılar tarafından getirilen üretim teknolojilerini öğreniyor. Devlet destekli Chung-Hua Ekonomi Araştırmaları Enstitüsü’nden kıdemli ekonomist Chen Lee-in, Çin’in teknoloji bakımından Tayvan’dan 5 i la 10 yıl geride olduğunu tahmin ediyor. Lee-in, “Şirketlerimiz Çin’e tüm teknolojilerini götürmekten kaçındı. Çok ince, su geçirmez ve nefes alabilir kumaşlar gibi teknolojiler hâlâ bizde. İleride rakiplerimizin önünde kalabilmek için, uzay giysileri üretmemiz gerekebilir” diyor. Kaynak : NyTimes

Genel Bayilik Başvuru Formu :

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here